مواضع دستاندرکاران روزنامه هممیهن، حاکی از ضدونقیضبافی آنها درباره رسانههای معاند بیگانه است.
جوان آنلاین: این روزنامه در نوشتهای به قلم حمیدرضا جلاییپور با عنوان «ظرفی که از داخلش منوتو بیرون میآید»، مدعی شد: متاسفانه صداوسیمای جمهوری اسلامی، رسانه دربرگیرنده ایرانیان نیست. جمهوری اسلامی میتوانست تکثر رسانههای صوتی تصویری را بپذیرد، که نپذیرفت. حتی جمهوری اسلامی میتوانست صداوسیما را در انحصار خود قرار دهد، ولی به رسانههای صوتی و تصویری جامعه مدنی اجازه تنفس دهد، که چنین اجازهای هم نداد.
به گزارش کیهان، در چنین بستر و ظرفی، راست افراطی جهانی و سلطنتطلبان (و دشمنان ایران بزرگ و جمهوری اسلامی)، هم به ابزار رسانه برای رویایی با نظام سیاسی متوسل شدند؛ به اصطلاح پولهایشان را حرام نکردند و جای مؤثری خرج کردند. یکی از این رسانهها «منوتو» بود. «منوتو» و ایراناینترنشنال نتوانستند رژیم جمهوری اسلامی را سرنگون کنند، ولی در تامین پارهای از اهداف در میان بخشهایی از جامعه مؤثر بودهاند…. به نظر میرسد تا وقتی وضع فوقالذکر و انحصاری رسانهای در ایران ادامه دارد، مخالفان نظام سیاسی میتوانند از میان سرنگونیطلبان برای راهاندازی تلویزیونهایی مثل «منوتو» یارگیری کنند.»
در همین حال، محمدجواد روح «سردبیر روزنامه هممیهن» در یاداشتی نور شد: صرف ایرانی بودن (متولد ایران بودن) ملاک دربرگیری رسانهای نیست. اگر به اذعان جلاییپور، ایراناینترنشنال رسانه جریانهای برانداز و ضدایرانی است- که هست- باید پرسید که علیاصغر رمضانپور سردبیر نشریات زنجیرهای در دوره اصلاحات و معاون بعدی وزیر ارشاد در دولت خاتمی) و امثال او، دقیقا در آنجا چه غلطی میکنند؟ یا اینجا در دولت چه غلطی میکردند؟! اصلاحطلبان نمیتوانند با فرافکنی، این واقعیت تلخ را پنهان کنند که رسانههای اصلی آنها در داخل، منافقانه در خدمت جریان براندازی و سرویسهای جاسوسی مدیریتکننده براندازی قرار داشتند و دهها خبرنگار و مدیر فراری آنها همین حالا در خارج کشور، بیگاری علنی به براندازان میدهند.