به گزارش سرویس دین و مذهب ساعدنیوز، دکتر الهی قمشهای در این سخنانی تاثیرگذار، دست روی یکی از عمیقترین، حساسترین و ملموسترین بحرانهای روحی و وجودی انسان میگذارد؛ یعنی احساس تنهایی مطلق، رهاشدگی و ناامیدی در اوج تلاطمهای زندگی. او با بیانی آرامشبخش، آن لحظات سنگینی را تصویر میکند که دل انسان از عالم و آدم میگیرد و در تاریکی مشکلات، دچار این تردید و پرسش طاقتفرسا میشود که «خدا کجاست؟»، «چرا به داد ما نمیرسد؟» و «آیا ما در این دنیای بزرگ و بیرحم، بیپناه و فراموش شدهایم؟». این حس غربت و این تفکر که انگار هیچکس مراقب ما نیست و دعاهایمان به آسمان نمیرسد، همان گره کور روانی است که میتواند انسان را به مرز فروپاشی ذهنی بکشاند.
اما در ادامه، با ظرافتی بینظیر نسخه شفابخش این درد غریب را رو میکند و مخاطب را به آغوش پرمهر سوره مبارکه ضحی پناه میدهد. دکتر الهی قمشهای تفسیر میکند که این سوره، پاسخی مستقیم، قاطع و سراسر عاطفه از سوی پروردگار به تمام این دلنگرانیهاست. او با تکیه بر آیات الهی توضیح میدهد که خداوند در این سوره با لحنی به غایت صمیمی و آرامشبخش قسم یاد کرده تا به بنده دلهره زدهاش اطمینان دهد که: «هرگز تو را رها نکردهام و هرگز بر تو خشم نگرفتهام.» پیام محوری و پروبالیافته سخنان ایشان این است که سکوت ظاهری جهان به معنای غیبت خدا نیست؛ بلکه در پس هر تاریکی، دست عنایت و مراقبت الهی همواره باز است و این سوره سندی است محکم بر اینکه انسان هیچگاه در بیکسی و انزوا رها نشده و عشق الهی مدام سایهبان زندگی اوست.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
آیا تا به حال در زندگی لحظهای بوده که حضور خدا را دقیقاً بعد از یک ناامیدی بزرگ حس کرده باشید؟ تجربهتان را برای ما بنویسید تا همگی از این نشانههای قشنگ الهی امید بگیریم.