وقتی دستمزد سالانه برای تورم روزانه تعیین می‌شود

در نظام‌های اقتصادی کلاسیک، تعیین حداقل دستمزد معمولاً به‌صورت سالانه انجام می‌گرفت؛ مبتنی بر برآورد نرخ تورم، شاخص سبد معیشت و میانگین قیمت‌ها. این روش زمانی معقول بود که اقتصاد از ثبات نسبی برخوردار بود و نرخ تورم، تکان‌های ناگهانی نداشت. اما امروز، اقتصاد ایران درگیر نوعی تورم افسارگسیخته‌ی روزانه است که نه‌تنها معادلات رایج اقتصادی را به‌هم ریخته، بلکه بنیان زندگی کارگران و مزدبگیران را نیز درهم کوبیده است.
وقتی دستمزد سالانه برای تورم روزانه تعیین می‌شود
در نظام‌های اقتصادی کلاسیک، تعیین حداقل دستمزد معمولاً به‌صورت سالانه انجام می‌گرفت؛ مبتنی بر برآورد نرخ تورم، شاخص سبد معیشت و میانگین قیمت‌ها. این روش زمانی معقول بود که اقتصاد از ثبات نسبی برخوردار بود و نرخ تورم، تکان‌های ناگهانی نداشت. اما امروز، اقتصاد ایران درگیر نوعی تورم افسارگسیخته‌ی روزانه است که نه‌تنها معادلات رایج اقتصادی را به‌هم ریخته، بلکه بنیان زندگی کارگران و مزدبگیران را نیز درهم کوبیده است.

در چنین شرایطی، اصرار دولت و شورای عالی کار بر تعیین یک‌بارۀ حداقل دستمزد برای یک سال کامل، نه‌تنها غیرکارشناسی و غیرعلمی، بلکه به‌وضوح نشانه‌ای از بی‌توجهی ساختاری به واقعیت‌های زندگی مردم است. وقتی نان هر هفته گران‌تر می‌شود، اجاره‌بها هر ماه بالاتر می‌رود، و هزینه‌های خوراک و بهداشت با نرخ‌های دو رقمی صعود می‌کنند، چگونه می‌توان با دستمزدی که در ابتدای سال تثبیت شده، حتی یک فصل دوام آورد؟

منبع  : ایران 24

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *