سالهاست خانوادههای دارای فرزند اتیسم در ایران، زندگی را نه با معیارهای عادی جامعه، بلکه در شرایطی سختتر، پرهزینهتر و فرسایندهتر تجربه میکنند؛ شرایطی که امروز با فروپاشی معیشت عمومی، به مرحلهای بحرانی و خطرناک رسیده است و با با دلار ۲۵۰ هزار تومانی زندگی میکند.
به گزارش خبرگزاری سلامت، فشاری که امروز همه جامعه آن را لمس میکند، خانوادههای اتیسم از سالها قبل تجربه میکند. این موضوع وقتی سختتر میشد که گوش شنوایی هم برای شنیدن صدایشان نبود. آن روزها این رنج، سهم خانوادههای کمبرخوردار بود؛ خانوادههایی که اگر صاحبخانه نبودند، علاوه بر آوارگی همیشگی، باید بار ناآگاهی و نبود فرهنگ اجتماعی را نیز به دوش میکشیدند. اعتراض همسایهها به صدا و بهم ریختگیهای کودک اتیسم، نگاههای سنگین، شکایتها، این خانوادهها را مجبور میکرد هر سال چندین بار خانه عوض کنند؛ هر بار با اجارهای بالاتر، هر بار با فشار بیشتر، تا جایی که ناچار به حاشیه شهرها رانده میشدند؛ فقط برای داشتن یک سقف.