وقتی درآمد زمین و آب و آسیاب به ذکر مصیبت و سوگواری تبدیل می‌شود

سنت دیرپای «وقف» در بارگاه منور رضوی چیزی فراتر از یک بخشش ساده است؛ این وقف‌نامه‌ها هم شناسنامه‌ دلباختگی به آستان حضرت ثامن‌الحجج(ع) هستند و هم گواهی بر هوشمندی، دوراندیشی و نوع‌دوستی واقفان.

۱۴ مرداد ۱۴۰۵ – ۰۵:۳۳

سنت دیرپای «وقف» در بارگاه منور رضوی چیزی فراتر از یک بخشش ساده است؛ این وقف‌نامه‌ها هم شناسنامه‌ دلباختگی به آستان حضرت ثامن‌الحجج(ع) هستند و هم گواهی بر هوشمندی، دوراندیشی و نوع‌دوستی واقفان.

وقتی درآمد زمین و آب و آسیاب به ذکر مصیبت و سوگواری تبدیل می‌شود

سنت دیرپای «وقف» در بارگاه منور رضوی چیزی فراتر از یک بخشش ساده است؛ این وقف‌نامه‌ها هم شناسنامه‌ دلباختگی به آستان حضرت ثامن‌الحجج(ع) هستند و هم گواهی بر هوشمندی، دوراندیشی و نوع‌دوستی واقفان. در میان صفحات زرین تاریخ، نام بزرگ‌مردان و فرهیخته‌زنانی می‌درخشد که هرکدام با نیتی پاک، سهمی در روشنایی این آستان داشته‌اند.

به مناسبت ایام حزن و اندوه ماه صفر، در گپ‌ و گفتی دوستانه و صمیمی به سراغ جواد نقی‌زاده بجستانی، مدیر نظارت بر موقوفات آستان قدس رضوی رفتیم تا پرده از راز برخی از این موقوفات ماندگار برداریم.

منبع  : قدس آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *