بد نیست برای کسانی که نمیدانند «جستار» چیست، تعریفی مختصر و مفید ارائه کنیم
جوان آنلاین: اگر تا ۱۵-۱۰ سال پیش از علایق ادبی مردم میپرسیدید، آنها کمتر نامی از «جستارها» بر زبان میآوردند. در همان دوران مردم کمتر با «جستارها» آشنایی داشتند و علاقه ادبیشان بیشتر حول محور داستانها و رمانها میچرخید، اما این روزها، زمانه به «جستارها» تعلق دارد و خواندن جستارها بین کتابخوانان اهمیت بالایی پیدا کرده است.
بد نیست برای کسانی که نمیدانند «جستار» چیست، تعریفی مختصر و مفید ارائه کنیم. نخست باید بدانیم «جستار» داستان، مقاله یا گزارش نیست. جستار نوشتهای است تأملمحور و آزاد که نویسنده در آن به بررسی، واکاوی یا تأمل درباره یک موضوع مشخص میپردازد، بیآنکه خود را ملزم به رعایت ساختار خشک علمی یا نتیجهگیری قطعی بداند. در جستار، سبک نگارش اغلب شخصی، ذهنی و همراه با صدای فردی نویسنده است.
شناور میان مقاله و داستان
وقتی نوشتهای میخوانید که نه قطعه ادبی است، نه مقاله و نه داستان و جایی میان فرمهایی که میشناسید شناور است، احتمالاً در حال خواندن جستار هستید. جستارها معمولاً میان قلمرو دانش رسمی و تجربه شخصی نویسنده حرکت میکنند. این تلفیق برای بسیاری از خوانندگان جذاب است، چون نه کاملاً خشک و علمی است، نه صرفاً ذهنی و احساسی. در واقع، جستار به مخاطب امکان میدهد با ایدهای آشنا شود، در عین حال با ذهنیت یک فرد درباره آن ایده هم همراه شود.