به گزارش سرویس فرهنگ و هنر ساعدنیوز، حامد بهداد و سروش صحت، دو چهره محبوب هنر ایران در یک گفتوگو با فوران احساسی که از حنجره حامد بهداد بیرون میزند غزلی از دیوان حافظ را گشوده و با لحنی سوزناک از رنج، صبوری و بیوفایی روزگار را نجوا میکند.
حامد بهداد در این ویدیو، نه نقش یک بازیگر، بلکه تصویر انسانی است که با تمام وجودش مفهوم «فراق» را چشیده است. نگاههای سنگین او به صفحات کتاب و سکوتِ پرمعنای سروش صحت، فضایی ساخته که شنونده را بیاختیار به قعر خاطرات و دردهای فراموششدهاش میبرد.
«فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش…» او با این بیت شروع میکند؛ جدال ابدی میان عاشقِ جانبرکف (بلبل) و معشوقِ بیپروا و نازپرورده (گل). کلام او نشان میدهد که چگونه عاشق تمام هستیاش را وقف وصل میکند، در حالی که معشوق در اندیشه جلوهگری و عشوه است.
«باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش / بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش» حافظ در این بیت، بقای زیبایی و وصال را چندروزه و زودگذر میداند و شرط دستیابی به آن را، «صبوری در برابر سختیها» عنوان میکند. لحن حامد بهداد هنگام ادا کردن کلمه «صبر»، بوی تسلیم و پذیرشِ دردی عمیق را میدهد.
«ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال / مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش» اوج شاهکار این محتوا آنجاست که شاعر به دلِ آشفتهاش نهیب میزند: اگر ادعای زیرکی داری و باز هم اسیر دام عشق شدهای، دیگر گله و ناله نکن؛ سهم تو فقط «تحمل» است.
فکرِ بلبل همه آن است که گُل شد یارش
گُل در اندیشه که چُون عشوه کُنَد در کارش
حامد بهداد (زادهٔ 26 آبان 1352) بازیگر است. او نخستین بار با فیلم آخر بازی (1379) به سینما معرفی شد و برای همین فیلم، کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از جشنواره فیلم فجر شد. او برای بازی در فیلم جرم (1389) به کارگردانی مسعود کیمیایی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مکمل مرد را از بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد. از آخرین جوایز او میتوان جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره بینالمللی فیلم شانگهای در سال 2019 برای بازی در فیلم قصر شیرین را نام برد.
شما چطور؟ وقتی دلتان از بیوفایی روزگار یا رنجِ هجران میگیرد، کدام بیت از حافظ پناهِ تنهاییتان میشود؟ در بخش نظرات برایمان بنویسید.