نگاهی به سریالهای جنایی موفق نتفلیکس در چند سال اخیر نشان میدهد تعداد زیادی از آنها بر اساس رمانها ساخته شدهاند. سریالهای «به چالشم بکش» و «جسدها» نمونههایی از این دست هستند. «اپل تیوی پلاس» هم چندی پیش سریال موفق «اصل برائت» را پخش کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت.
جوان آنلاین: رمانهای پلیسی و کارگاهی همیشه طرفداران خودش را در سرتاسر جهان داشته است و یکی از ژانرهای پرطرفدار ادبی به حساب میآید. مدتی است اقتباس از این رمانها در صنعت سریالسازی رواج پیدا کرده است و کارگردانان برای ساختن سریالشان به کتابها رجوع میکنند.
سازندگان سریالهای جنایی اگر نخواهند اثرشان را بر اساس واقعهای حقیقی بسازند، ترجیح میدهند برای الهام گرفتن سراغ ادبیات و کتابها بروند. از گذشته شاهد بودهایم که رمانهای «آرتور کانن دویل» چطور منبع الهامی برای ساختن سریال شرلوک هولمز و داستانهای «آگاتا کریستی» چگونه دلیلی برای ساختهشدن سریال محبوب هرکول پوآرو شدند.
نگاهی به سریالهای جنایی موفق نتفلیکس در چند سال اخیر نشان میدهد تعداد زیادی از آنها بر اساس رمانها ساخته شدهاند. سریالهای «به چالشم بکش» و «جسدها» نمونههایی از این دست هستند. «اپل تیوی پلاس» هم چندی پیش سریال موفق «اصل برائت» را پخش کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت.
با وجود ارزش و اهمیتی که ادبیات و اقتباس از رمانها در میان فیلمسازان کشورهای دیگر دارد، هنوز فیلمسازان داخلی پی به اهمیت این موضوع نبردهاند. سینما و سریالهای ایرانی چندان روی خوشی به ادبیات نشان نمیدهند و کارگردانان به سادگی از کنار آثار ادبی رد میشوند. همین بیتوجهی به ادبیات سبب شده است سینمای ایران در داستانگویی و روایت با ضعفهای زیادی روبهرو باشد. سناریوی سریالها و فیلمهای ایرانی معمولاً نحیف و لاغر هستند و توان همراه کردن مخاطب را تا پایان ندارند. گاهی روند قصه و شخصیتپردازیها به قدری دچار حفره و خلأ میشود که به کلیت اثر ضربه میزند و فیلم یا سریال را از چشم بیننده میاندازد.