۱۱:۰۰ – ۲۷ مرداد ۱۴۰۵
در مرداد ۱۳۵۸، پاوه در آستانه سقوط و زیر فشار حملات مسلحانه قرار داشت که فرمان ۲۴ساعته امام خمینی برای اعزام نیرو، معادلات این شهر محاصرهشده را تغییر داد.
باشگاه خبرنگاران جوان – در مرداد ۱۳۵۸، پاوه به یکی از بحرانیترین نقاط کشور تبدیل شد؛ شهری در دل ارتفاعات کرمانشاه که در روزهایی کوتاه، صحنه محاصره، درگیری، سقوط مواضع، شهادت نیروهای نظامی و پاسداران و مقاومت گروهی اندک در برابر مهاجمان مسلح شد. حوادث پاوه تنها یک درگیری محلی نبود؛ بحرانی بود که با گسترش دامنه خود، امنیت بخشهایی از کردستان را تحت تأثیر قرار داد و سرانجام با فرمان مستقیم امام خمینی برای اعزام نیروهای ارتش، ژاندارمری و سپاه به نقطه عطفی در تحولات نخستین ماههای پس از پیروزی انقلاب تبدیل شد.
روایت پاوه از جایی آغاز میشود که گروههای مسلح مخالف نظام تازهتأسیس جمهوری اسلامی، در پی گسترش نفوذ خود در مناطق کردنشین بودند. در این میان، حزب دموکرات کردستان که پیش از آن نیز در حمله به برخی پادگانها و مراکز نظامی و سپاه نقش داشت، پاوه را یکی از اهداف مهم خود قرار داد. همراهی نیروهایی از کومله، سازمان چریکهای فدایی خلق و برخی گروههای مسلح دیگر، بر پیچیدگی شرایط افزوده بود. مهاجمان با در اختیار داشتن سلاحهای سبک و نیمهسنگین و تجهیزاتی که از برخی مراکز نظامی به دست آورده بودند، خود را برای عملیاتی آماده میکردند که هدف آن، تصرف پاوه و تثبیت موقعیت نیروهای مسلح مخالف در منطقه بود.
