مجموعهداستان «با این همه نمک هر چه میپزی شور است» نوشته علی شجاعی بیش از آنکه روایتگر چند داستان مستقل باشد، تأملی بر نسبت آزادی، انتخاب و مسئولیت است؛ اثری که با زبانی ایجازمند و روایتی چندلایه، خواننده را با این پرسش روبهرو میکند که چگونه هر انتخاب، افق امکانهای آینده را دگرگون میکند.
نگاهی به مجموعهداستان «با این همه نمک هر چه میپزی شور است»؛
وقتی آزادی طعم شور انتخابهای گذشته را میگیرد
مجموعهداستان «با این همه نمک هر چه میپزی شور است» نوشته علی شجاعی بیش از آنکه روایتگر چند داستان مستقل باشد، تأملی بر نسبت آزادی، انتخاب و مسئولیت است؛ اثری که با زبانی ایجازمند و روایتی چندلایه، خواننده را با این پرسش روبهرو میکند که چگونه هر انتخاب، افق امکانهای آینده را دگرگون میکند.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – نسرین کیایی نویسنده و منتقد: گاهی یک عنوان، پیش از آنکه خواننده وارد متن شود، کلید فهم جهان داستانی را در اختیار او میگذارد. «با این همه نمک هر چه میپزی شور است» از همین دست عنوانهاست. استعارهای از وضعیت انسان. استعارهای که از همان ابتدا نسبت انسان را با افراط، انتخاب و پیامدهای ناگزیر آن به پرسش میکشد.
نخستین ویژگیای که در خواندن این مجموعه جلب توجه میکند، زبان آن است؛ زبانی پخته، تراشخورده و سنجیده که نه گرفتار زرقوبرقِ جملههای نمایشی میشود و نه به سادگیِ نثر گزارشگونه تن میدهد. علی شجاعی به ایجاز وفادار است و از همین ایجاز، برای ساختن جهانی بهره میگیرد که بیش از آنکه بر حادثه تکیه کند، بر تأمل استوار است. او زبان را به رخ نمیکشد؛ بلکه آن را در خدمت جهان داستانی خود قرار میدهد.
