یادداشتی درباره «رویدادنگاری ضدسرمایهداری» اثر دیوید هاروی؛
وقایعنگار نهاد ناآرام سرمایهداری
هاروی تلاش میکند پشتِ اخبار روزمره، منطق عمیقتری را آشکار کند؛ منطقی که از نگاه او، جهان معاصر را به وضعیتی دائماً ناپایدار رسانده است. چه با تحلیلهای او موافق باشیم و چه نه، کتاب یادآوری میکند که پشت هر بحران اقتصادی، هر شورش شهری و هر فروپاشی اجتماعی، ساختارهایی وجود دارند که بدون فهم آنها، نمیتوان معنای واقعی زمانهمان را درک کرد.
سرویس دینواندیشه خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) الهام عبادتی: کتاب «رویدادنگاری ضدسرمایهداری» نوشته دیوید هاروی را نمیتوان صرفاً کتابی درباره اقتصاد یا نقد سرمایهداری دانست؛ این کتاب بیشتر شبیه تلاشی است برای فهمیدن جهانی که در آن زندگی میکنیم؛ جهانی که از سانتیاگو تا بغداد، از پاریس تا تهران، مدام در آستانه انفجار به نظر میرسد. هاروی در این کتاب میخواهد نشان دهد بحرانهای امروز ــ از نابرابری اقتصادی تا شورشهای خیابانی، از بحران مسکن تا همهگیری کرونا ــ رویدادهایی پراکنده و تصادفی نیستند، بلکه نشانههای یک بحران ساختاریاند؛ بحرانی که ریشه در خودِ منطق سرمایهداری متأخر دارد.
اما پیش از ورود به خود کتاب، شاید لازم باشد کمی درباره جایگاه نویسندهاش صحبت کرد؛ چون فهم «رویدادنگاری ضدسرمایهداری» بدون شناخت موقعیت فکری دیوید هاروی ممکن نیست. هاروی امروز فقط یک استاد دانشگاه یا نظریهپرداز مارکسیست نیست؛ او یکی از تأثیرگذارترین متفکران علوم انسانی در نیمقرن اخیر به شمار میرود؛ کسی که توانست جغرافیا را از دانشی صرفاً توصیفی به ابزاری برای تحلیل قدرت، سرمایه و نابرابری تبدیل کند.