کل واحدهای مسکونی کشورمان، حدود ۲۸ میلیون واحد است. این ۲۸ میلیون واحد مسکونی بهرغم همه محدودیتها، شامل فضاهای آموزشی، بهداشتی، امنیتی و انتظامی، ورزشی و… هستند.
اقتصاد ۲۴– حالا دولت وعده داده است که طی ۴ سال قصد دارد، ۴ میلیون واحد مسکونی به این حجم اضافه کند. با یک حساب سرانگشتی مشخص میشود که این ۴ میلیون واحد مسکونی، حدود ۴ درصد ظرفیتهای مسکونی کل مملکت است که طی قرون متمادی ایجاد شده است. یعنی دولت وعده داده، ۴ درصد کل کشور را طی ۴ سال دوباره میسازد.
در کنار این ۴ میلیون واحد مسکونی، باید ساختارهای آموزشی، ورزشی، رفاهی، درمانی و… مورد نیاز نیز در نظر گرفته شود. محاسبات دقیق آماری نشان میدهد برای این منظور، اعتباری حدود ۴ هزار هزار میلیارد تومان نیاز است. این اعتبار به اندازه نقدینگی کل کشور است. ممکن است، دولت روی کاغذ بتواند این اعداد و ارقام را کاهش دهد، اما در عمل نمیتوان این اعتبارات را کاهش داد. در برابر این نیاز، حدود ۳۶۰ هزار میلیارد تومان اعتبار در نظر گرفته شده است، طبیعی است با این ارقام، نهایتا فجایعی مانند مسکن مهر ساخته خواهد شد. بدون اینکه پیشبینیهای آموزشی، رفاهی، بهداشتی و… صورت گرفته باشد.
دولت با تبلیغات فراوان اعلام کرد که قصد ساخت ۴ میلیون مسکن را دارد. این رفتار باعث میشود، بخش خصوصی نحیف ایران که هر سال نهایتا توانایی ساخت ۱۰۰ الی ۲۰۰ هزار مسکن را دارد، بلافاصله سرمایههای خود را از کشور خارج کند. یعنی این روش تبلیغاتی، نه تنها کمکی به بهبود شاخصهای رشد مسکن نمیکند، بلکه باعث خواهد شد تا ظرفیتهای موجود نیز در مسیر اتلاف قرار بگیرند.
بیشتربخوانید: مسکن همچنان پیشران اقتصاد است؟