فقدان نظارت مستمر و جدی بر تولید محتوا، متکی بودن نشریات به بودجههای حمایتی دولتی، قدیمی و فرسوده شدن صنعت چاپ، حداقلی بودن بیمه، وضعیت مسکن و معیشت جامعه روزنامهنگاران و مطبوعاتیها، عدم شفافیت در بودجههای حمایتی و انحصار آن در بخش کاغذ و بالا بودن قیمت نشریات کاغذی با توجه به توان خرید خانوادههای ایرانی، از جمله مهمترین توصیفهای اسماعیلی از وضع موجود حوزه مطبوعات در سال 1400 بود که برای رفع این مشکلات و سایر معضلات عرصه مطبوعات برنامههایی را ارائه کرد؛ از جمله رشد سطح کیفی مطبوعات کشور برای حضور در عرصه جهانی، ایجاد امنیت شغلی و حمایتهای قانونی برای تمامی دستاندرکاران مطبوعاتی، گسترش فضای نقد سالم در حوزه مطبوعات، تقویت سطح معیشت و برخورداری مالی اهالی مطبوعات و حمایت از گسترش نشریات محلی، استانی و منطقهای.
گشایش کاغذ و بالا رفتن تیراژها