گروه اجتماعی: دهم سپتامبر (19 شهریور)، روز جهانیِ پیشگیری از خودکشی است. مردم در ایران به دلیل ناآرامیهای داخلی در سال 1401 و 1404 ، جنگ، محاصره دریایی با تورم و موضوعات درهمتنیدۀ سیاسی، اجتماعی و اقتصادی رو به رو هستند. این عوامل باعث اختلال ، اضطراب ، افسردگی و … شده است.
بیشترین رنجی که کردم دچار آن هستند مشکلات اقتصادی ومعیشتی است. اگر اقتصاد کشور به حالت عادی و طبیعی برگردد و جنگ پایان گیرد مشکل خودکشی، ناامیدی و افسردگی و … از بین میرود. ماجرای دعوای دو همسایه یکی در طبقه دوم و دیگری در طبقه سوم در افسریه تهران که یکی از همسایهها به همسایه جدید اعتراض کرد که اساس کشی سر و صدا راه نینداز همسایه با کلت همسایه خود را کشت و بعد خودش را هم کشت. این یک نمونه از جامعه بیمار است.
خودکشی به روایت آمار
آخرین آمار مربوط خودکشی در ایران برای سال 1402 است که 7603 مرگِ ناشی از خودکشی ثبت شد و نرخِ آن به 8.9 مورد در هر 100هزار نفر رسید. بر اساس برآوردهای «سازمان جهانی بهداشت» در سال 2021، حدود 727 هزار نفر در جهان براثر خودکشی جان باختند. نرخ استانداردشدۀ جهانی نیز حدود 8.9 مورد در هر 100هزار نفر برآورد شده است. کشورهایی مثل لسوتو، اسواتینی و کرۀ جنوبی نرخهای بالاتری دارند. کرۀ جنوبی یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان است و امید به زندگی در آن، 83.5 سال است، اما نرخ خودکشیاش بالا است. نرخ خودکشیِ این کشور در سال 2023، حدود 23.3 مورد در هر 100 هزار نفر بود و در برابر میانگینِ 10.7 این سازمان قرار داشت. پس کرۀ جنوبی نمونۀ خوبی است برای اینکه نشان دهیم رفاهِ اقتصادی بهتنهایی ضامنِ سلامت روان نیست. سال 2021 سومین علتِ مرگ در گروه سنیِ 15 تا 29 سال در جهان خودکشی بوده است. یعنی خودکشی مسئلهای مختصِ کشورهای بحرانی و متلاطم نیست، در بسیاری از کشورها، پیشگیری از خودکشی بخشی از سیاستِ عمومیِ سلامت، آموزش، خدماتِ اجتماعی و نظامِ درمان است، نه موضوعی محدود به روانپزشکی.