یکشنبه 2 آذر 1404 – 23:00
گسترش خودروهای برقی در جهان دیگر یک روند موقتی نیست، بلکه بخشی از استراتژی بلندمدت کشورها برای کاهش آلودگی و وابستگی به سوختهای فسیلی است. اما در ایران، این گذار هنوز در نقطهی آغاز قرار دارد.
طی سالهای اخیر، بحث خودروی برقی در ایران از سطح شعار به مرحلهی اجرا نزدیکتر شده است، اما چالشهای فنی، اقتصادی و زیرساختی مسیر را دشوار کردهاند.
در بخش خودروهای هیبریدی، حضور مدلهایی مانند Toyota Corolla Hybrid و Kia Niro چشمگیرتر است، اما قیمت بالای آنها و تعرفههای گمرکی باعث شده مصرفکنندگان کمتر به سراغشان بروند. به گفتهی انجمن واردکنندگان خودرو، در نیمه نخست سال ۱۴۰۴، مجموع خودروهای برقی و هیبریدی فعال در کشور کمتر از ۲ هزار دستگاه است؛ عددی بسیار پایین در مقایسه با میانگین جهانی.
یکی از اصلیترین عوامل کندی توسعه، سیاستهای متغیر در حوزه واردات است. طی سالهای اخیر، واردات خودروهای برقی بارها مجاز و سپس محدود یا مشروط شده است. در سال ۱۴۰۲، دولت اعلام کرد تعرفه واردات خودروهای برقی صفر خواهد شد، اما در عمل هزینههای جانبی و عوارض ثبت سفارش همچنان سنگین باقی ماند.
در کنار این تحولات، شرکت توانیر نیز از برنامهی توسعهی ۱۰۰ ایستگاه شارژ در ۲۰ شهر کشور خبر داده است؛ اقدامی که اگرچه کوچک است، اما میتواند آغاز شبکهی زیرساختی ملی باشد.