وسترن اسیدی یک زیرژانر منحصربهفرد از ژانر وسترن است که در دهههای 1960 و 1970 ظهور کرد. پالین کیل (منتقد) برای اولین بار این اصطلاح را در سال 1971 در مجله نیویورکر در خلال نقد و بررسی خود درباره فیلم «ال توپو» (El Topo) ساختهی الخاندرو خودوروفسکی به کار برد. وسترنهای اسیدی، موتیفهای وسترن تجدیدنظرطلب کلاسیک را با عناصر سینمایی افراطی وسترنهای اسپاگتی ترکیب میکنند و روایتهای ضدفرهنگی توهمزا را برای خلق نسخهای توهمگونه از غرب وحشی به هم پیوند میزنند و دلیل انتخاب اسم «وسترن اسیدی» هم همین است.