به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، این پدیده در روانشناسی تعریف و مطالعه شده است.بر اساس (راهنمای تشخیصی انجمن روانپزشکی) اختلال احتکار بهعنوان یک اختلال مستقل شناخته میشود؛ ویژگی اصلی آن ناتوانی پایدار در دور ریختن اشیاء، صرفنظر از ارزش واقعی آنهاست. مطالعات نشان میدهد حدود ۲ تا ۶ درصد جمعیت بزرگسالان درجاتی از این اختلال را تجربه میکنند.
اما چرا این اتفاق میافتد؟
مغز هنگام تصمیمگیری دچار تنش واقعی میشود
پژوهش تصویربرداری مغزی دانشگاه ییل نشان داده هنگام تصمیم برای دور ریختن وسایل شخصی، بخشهایی از مغز مرتبط با درد اجتماعی و تعارض تصمیمگیری بیشفعال میشوند.
یعنی برای بعضی افراد، دور ریختن یک شیء قدیمی واقعاً تجربهای شبیه از دست دادن است نه یک تصمیم ساده.
«اثر مالکیت»؛ وقتی داشتن، ارزش را بزرگ میکند
در اقتصاد رفتاریstify”>احتکار صرفاً بینظمی یا تنبلی نیست. مطالعات نشان میدهد این موضوع با تفاوتهای شناختی در پردازش تصمیم و تنظیم هیجان مرتبط است.
برخورد سرزنشآمیز معمولاً وضعیت را بدتر میکند.
ناتوانی در دور ریختن وسایل قدیمی میتواند ترکیبی از این عوامل باشد:
– وابستگی هویتی
– اضطراب تصمیمگیری
– ترس از کمبود
– سوگ حلنشده
– الگوهای شناختی مرتبط با مالکیت
برای بسیاری افراد این مسئله خفیف و قابل مدیریت است. برای درصدی از جمعیت، به اختلال بالینی تبدیل میشود که درمانپذیر است.
منبع:فارس