وزارت علوم به جای دفاع از اساتید بیانیه میدهد و از اخراج اساتید دفاع میکند
با این حال نکته اینجاست که وزارت علوم که خود باید حامی دانشگاهیان باشد با خالصسازان همراهی کرده و اخراج اساتید را تایید میکند که در نوع خود جای تامل دارد. به هر جهت آنچه مسلم است تخریب وجهه دانشگاههای کشور با اخراج اساتید برجسته و نخبه نه تنها جامعه علمی کشور را تحت تاثیر قرار خواهد داد و دانشگاهها را از علما و نخبگان تهی خواهند نمود بلکه در بعد بینالمللی نیز صورت خوشی از این مساله دیده نخواهد شد. در همین راستا برای بررسی عملکرد جریان خالصساز در اخراج اساتید از دانشگاهها، پیشینه و چرایی این امر و تاثیر داخلی و بینالمللی آن «آرمان ملی» با مهدی ذاکریان، استاد دانشگاه و تحلیلگر ارشد مسائل بینالملل به گفتوگو پرداخته است که در ادامه میخوانید.
دانشگاه عرصه علم و دانش است. ممکن است استادی دلبستگی داشته باشد یا سلیقه سیاسی داشته باشد مثلا گرایشی به یکی از احزاب سیاسی داشته باشد، اما چیزی که درس میدهد مبتنی بر یافتههای علمی اوست. یک استاد فیزیک یا روابط بینالملل یا حقوق در کلاس تبلیغ سلایق شخصی نمیکند بلکه رشته تخصصی خود را درس میدهد
یکدست سازی سیاسی در عرصه علمی به نفع کشور نیست. درحالیکه ماهیت علم استقلال است ممکن است در فناوری، دانشگاه به یافتهای برسد که با سیاستهای کشور مغایر باشد و دانشمندان علوم و فنون کشور به این نتیجه برسند که بهترین راهکار برای صنایع کشور چیزی متفاوت است، باید آن را ارج نهاد. نه تنها ایران بلکه همه کشورها برای دستیابی به پویایی از طریق وزارت علوم و دستگاههای مشابه عمل میکنند