وزارت صمت از نوسازی صنایع با تکنولوژیهای نوین دم میزند، اما روایت تولیدکنندگان واقعی این است که با این سیاستهای ارزی، صنعت ایران عملاً به سوی قبرستان ماشینآلات بیکیفیت چینی تبدیل خواهد شد بنابراین ادعای خرید فناوری در دوران تحریم، آن هم با قطرهچکان ارزی دولت، بیشتر شبیه یک شوخی تلخ است.
گویا میان پشتمیزنشینان وزارت صمت و ویترین مغازهها، فرسخها فاصله است؛ درحالی که قائممقام وزیر صمت از تأمین مطلوب ارز برای کالاهای اساسی سخن میگوید، مردم هر روز با برچسبهای جدید قیمتی در بازار پروتئین و لبنیات روبرو میشوند و سوال اینجاست که اگر ارز دولتی با موفقیت تخصیص یافته، چرا ردی از آن در سفرههای مردم دیده نمیشود و چطور آمارها از گل و بلبل بودن اوضاع حکایت دارند اما واقعیت بازار، حکایت از تورمی دارد که ترمز بریده است؟