به گزارش بولتن نیوز، تولید
کشاورزی نیازمند نهاده‌هایی همچون ماشین‌آلات، سموم و کودها است که با
به‌کارگیری آن‌ها تولید در واحد سطح افزایش پیدا می‌کند. آب، خاک و بذر
نیز از منابع پایه و حیاتی در کشاورزی هستند که اساساً بدون آن‌ها نه‌تنها
تولید اقتصادی، بلکه رویش گیاه نیز شکل نمی‌گیرد. از بین این سه منبع پایه،
تنها بذر امکان خریدوفروش را داشته و اصطلاحاً «قابل تجارت»(Tradable)
است؛ بنابراین با در اختیار گرفتن بازار بذر جهانی، می‌توان امکان
حیات گیاهی کشورها را در دست گرفت. غرب برای توسعه سلطه خود بر غذای ملل
دیگر، فناوری بذر را به سمت بذور هیبریدی برده است که قابلیت انحصاری
(monopole) دارند. اگر در گذشته کشاورزان می‌توانستند با کشت بذور معمولی،
بذری برداشت کنند که قابلیت کشت برای دوره آتی داشت، غربی‌ها با ترویج بذور
هیبریدی این امکان از کشاورزان سلب کردند و کشاورزان را دائماً به بذور
وارداتی وابسته ساخته‌اند.
چین
یکی از کشورهایی است که صرفاً به خودکفایی در تولید محصولات اساسی بسنده
نکرده و تلاش دارد تا با در اختیار گرفتن فناوری‌های تولید نهاده‌ها علاوه
بر در اختیار گرفتن قدرت تولید نهاده به بازار جذاب و پرسود این نهاده‌ها
نیز راه پیدا کند.