اقتصاد۲۴ – خسرو ابراهیمی نیا این صنف حدود هزار عضو داشت که تمامی آنها کاملا ورشکست شده اند و آن گروه که در تالارهای اجاره ای فعالیت می کردند به دلیل ناتوانی در پرداخت اجاره بها و بدهی اکثرا شاکی خصوصی داشته و حکم بازداشت شان صادر شده است. همچنین برخی از تالارهای اجاره ای تخلیه و وسایل داخل آنها به انبارها منتقل شده اند اما حتی در این شرایط کسی حاضر به شنیدن صدای فعالان این صنف نیست.
نایب رئیس دوم اتاق اصناف تهران با بیان اینکه تالارهای پذیرایی بیش از هفت ماه است که تعطیل است و اینکه گفته میشود تعطیلی این صنف برای یک هفته دیگر تمدید شده معنایی ندارد، تصریح کرد: تالارهای پذیرایی میتوانند با نصف یا یک سوم ظرفیت مجالس را را با رعایت پروتکلهای بهداشتی و ضدعفونی مداوم سالنها برگزار کنند. اما در حال حاضر میبینیم که مهمانیها در رستورانها، زیرزمینها و خانهها به صورت غیربهداشتی و بدون نظارت برگزار میشود و حتی تعداد دستشویی کافی برای جلوگیری از انتقال ویروس وجود ندارد. ضمن اینکه طبق آمار رسمی در سال جاری آمار ازدواج ۱۵ درصد رشد کرده، پس در شرایطی که تالارهای پذیرایی تعطیل هستند مراسم آنها کجا برگزار شده است؟
رئیس اتحادیه تالارهای پذیراهایی و تجهیز مجالس تهران همچنین با بیان اینکه علت رشد اپیدمی کرونا نبود نظارت است، گفت: اگر قرار بر تعطیلی است، همه واحدهای پذیرایی باید تعطیل باشند. سوال فعالان صنف ما این است که آیا کرونا فقط برای تالارهای پذیرایی است؟ آیا مسئولان نمیبینند که مردم چگونه در سایر واحدهای پذیرایی مثل رستورانها با فاصله نزدیک مینشینند؟ چرا کرونا فقط برای تالارهای پذیرایی است، اما برای مشتریان آن در رستورانها، چلوکبابیها و سایر مراکز پذیرایی نیست؟ ما این سوالها را به صورت رسمی و کتبی هم به ستاد ملی کرونا ارسال کردیم، اما هنوز پاسخی دریافت نکردیم.
ابراهیمی نیا در ادامه در پاسخ به سوالی درباره میزان دریافت تسهیلات کرونایی از سوی تالارهای پذیرایی گفت: تالارهای پذیرایی نتوانستند از این تسهیلات استفاده کنند، چراکه شرط استفاده از این تسهیلات به ازای هر کارگر به واحدها اختصاص مییابد، اما تالارها با هفت ماه تعطیلی توان پرداخت حقوق کارگران را ندارند، چرا که نگه داشتن ۹ کارگران به طور متوسط در هر ماه بیش از ۲۷ میلیون هزینه دارد و ۱۲ میلیون تومان دردی از آنها درمان نمیکند، اما تالارها در هفت ماه گذشته هیچ درآمدی نداشتند. علاوه بر این تالارها توان بازپرداخت این تسهیلات را نیز ندارند. به ویژه اینکه در ابتدا واحدها امیدی به رونق فعالیتشان در ماههای رجب و شعبان داشتند، اما با تداوم تعطیلیها این امید هم از بین رفته است.