قبل از بازی پرسپولیس و الدحیل و در ماجراهای بلیط فروشی هشدار داده بودیم که مراقب عصبانیت مردم باشید.
تا سالها کمبود و عقب ماندگیهای فوتبال ما را ورزشگاه آزادی جبران میکرد. ورزشگاهی با هیبت که وقتی از خیل طرفداران پر میشد، تن هر حریفی را به لرزه میانداخت و هر فاصله فنی بین تیمهای ایرانی با رقبا را جبران میکرد.
خیلی از ورزشگاههای دنیا چنین ویژگیای ندارند و از این بابت ورزشگاه آزادی گنجی منحصر به فرد بود اما همین گنج با ارزش همیشه میتوانست به عنوان یک بمب ساعتی عمل کند. ما راه استفاده از تماشاگران را هرگز بلد نبودیم. هواداری که گاه یکی دو روز قبل به تهران میآمد و جلوی درب ورزشگاه میخوابید، سپس روز مسابقه و از بازار سیاه بلیط تهیه میکرد و از ساعتها قبل بازی زیر آفتاب یا باران منتظر شروع میشد.
