ورزشگاه آزادی بدون هیچ استانداردی میزبان بازیهای داخلی و بینالمللی است و هر بار یک اتفاق مایه آبروریزی ایران میشود.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، مسئولانی داریم از این جهان فارغ؛ زندگانی ساختهاند با یک جهان چالش. مردمی که آبرومندانه به زندگی ادامه میدهند، اما انگار آبروی ایران برای هیچ مسئولی اهمیت ندارد. اگر اهمیت داشت، ورزشگاه آزادی پس از چند دوره بازسازی باعث بی آبرویی برای ایران نمیشد.
در واپسین ساعتهای ۳۰ اسفندماه ۱۴۰۳ و چند ساعت پس از تحویل سال نو، درست در ساعتهایی که مردم ایران با شادباش سخن از امید، تحول و نیکویی در سال جدید میکردند، ایران و امارات در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا در ورزشگاه آزادی به مصاف هم رفتند. دیداری که به دقیقه ۱۰ نرسیده با قطع شدن برق یکی از نورافکنها منجر به متوقف شدن بازی شد و از سرگیری مسابقه، ۲۹ دقیقه زمان برد که این زمان به ۴۵ دقیقه نیمه نخست اضافه شد.
مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال در خصوص قطع برق نورافکن ورزشگاه آزادی حین دیدار تیم ملی مقابل امارات گفت: «بارندگی شدید باعث این اتفاق شد. داور دو کار میتوانست انجام دهد، یکی اینکه داور دو تیم را به رختکن ببرد که تچندان مناسب نیست. وقتی مهاجم تیم ملی میگوید رختکنها فقط ظاهر زیبایی دارد: «جز تأسف چیز دیگری نمیتوان گفت، چون دو سال اینجا را درست کردند. پولشویی یا پولخوری بگویم یا نه؛ اما مشخص است امکاناتی که استفاده کردند با چیزی که بود، زمین تا آسمان فرق میکند. کسی که در این کار باشد، بیشتر میداند که متریالی که استفاده کردهاند، فقط در نما قشنگ شده است.»
واقعاً جای پرسش دارد که چگونه ورزشگاه آزادی در دست بازسازی بوده و شرایطش نسبت به پیش از بازسازی بدتر شده است؟ چگونه صدای همه درآمده و در یک بازی بینالمللی اینگونه آبروریزی شده است، اما هیچ مسئولی برای توضیح دادن وجود ندارد. تنها پاسخ به این خرابیها و آبروریزی، توجیه مهدی تاج با بهانه بارندگی است و در عین حال از فریب دادن نماینده AFC سخن میگوید که به او گفتهاند ایراد برق از جای دیگری بوده!