11 / 09 /1404
پس از سالها آرزو و انتظار، دانشگاهیان و فرهیختگان کشور در آیین وداع با خانه خدا، با قلوبی آکنده از اندوه و چشمانی اشکبار، آخرین طوافهای خود را به جای آوردند؛ وداع تلخی که لبیکهای ناتمام را برای بازگشتی دیگر به سرزمینی مقدس در سینه حبس کرد.
به گزارش خبرنگار اعزامی خبرگزاری آنا به سرزمین وحی، فرودگاه امام خمینی مملو از چهرههایی بود که در نگاهشان اشتیاق میدرخشید؛ اشتیاقی که نهتنها رنگ سفر، بلکه بوی دگرگونی داشت. کاروان «لبیک» دانشجویی، جمعی از جوانان مؤمن و استادان همراه، رهسپار سرزمینی میشدند که در آن زمین و آسمان در هم میپیچید و دل آدمی، در حضوری لطیف، با خدا سخن میگفت.
در چمدانها، علاوه بر لباس، دفترچه و تسبیح، نیتهایی آرام جای داشت: نیت بندگی، توبه و آغاز مسیری تازه. هیچکس هنوز نمیدانست که آنچه در مکه و مدینه خواهد یافت، فراتر از زیارت است.
مکه؛ مکانی که صدای دل شنیده میشود