این طرح برای سایر شرکای منطقهای و متحدان آمریکا نیز پیامدهای منفی خواهد داشت. مخالفت رهبران اردن و مصر با انتقال فلسطینیان غزه به کشورهایشان نهتنها مسئلهای مربوط به قوانین بینالمللی، بلکه به ثبات داخلی آنها نیز مرتبط است. برای امان و قاهره، پیامدهای این اقدام میتواند تهدیدی وجودی تلقی شود.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، اندیشکده «شورای آتلانتیک» آمریکا در مقالهای به بررسی طرح «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا درباره غزه پرداخته و مخاطرات آنرا مورد بررسی قرار داده است.
بسیاری از آمریکاییها و متحدانشان در اروپا و خاورمیانه با سردرگمی و شوک از اعلام رئیسجمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، مبنی بر اینکه آمریکا نوار غزه را «تحت کنترل خواهد گرفت» و حدود دو میلیون سکنه آن باید به جای دیگری منتقل شوند، بیدار شدند. اما نباید متعجب میشدند.
طرحها و اهداف ترامپ برای از بین بردن بسیاری از هنجارهای داخلی و جهانی پس از جنگ جهانی دوم هرگز مخفی نبوده است. اعلام سیاست جدید او در شب سهشنبه نیز بخشی از یک برنامه راهبردی کلان برای وادار کردن حماس به پذیرش توافقی با شرایط بهتر برای اسرائیل و آمریکا نیست.
همچنین، این طرح یک استراتژی برای تحت فشار قرار دادن مصر یا اردن جهت تطبیق بیشتر با ترجیحات ایالات متحده در منطقه نیس به برخی دیگر از همتایان عرب خود در مورد این درگیری کمتر موضعگیری کردهاند، اما این وضعیت میتواند تغییر کند. حتی پادشاهیها نیز گاهی مجبورند به خواستههای مردم خود پاسخ دهند. بهجای پیشبرد صلح، اخراج فلسطینیان غزه احتمالاً توافقنامههای ابراهیم را تضعیف کرده و تمایل ریاض برای پیوستن به آنها را قبل از تشکیل کشور فلسطین به خطر میاندازد.
بهسختی میتوان تصور کرد که طرح ترامپ برای غزه به واقعیت بپیوندد. اما اشتباه خواهد بود اگر تصور کنیم که او این پیشنهاد را بدون جدیت مطرح کرده است. نادیده گرفتن این واقعیت، خطر دستکم گرفتن میزان تعهد او را در ۴۷ ماه و نیم آینده برای تغییر نقش آمریکا نهفقط در خاورمیانه، بلکه در سراسر جهان افزایش میدهد.