شنبه 5 خرداد 1397 08:01 ساعت
هر جمله دعا یک راه بسوی خدا است، هر جمله دعا یک اضطرار است. این اضطرارها باید در ما پیدا بشود، اجابت ها را هم حاضر ببینیم، آنوقت در مقابل هر جمله از دعای ما یک درخواست است و یک اجابت. ببینید آنوقت چه اتفاقی می افتد، آدمی که دهانش را باز می کند به ابوحمزه خواندن، تا دهانش باز می شود اجابت می آید، یعنی دائما سیرش با اجابت خدا است.
گروه معارف – رجانیوز: این آخریها دیگر چشمهایمان به آسمان دوخته شده بود، با اشتیاق منتظر آمدنش بودیم تا رود پرتلاطم نفس را به ساحل آرامشش برسانیم. خسته از روزمرگیها و تنشهای همیشگی زندگی این روزهایمان بودیم. دلمان تنگ نواهای دلنشین نیایش با محبوب شده بود. نوای شورانگیز “اللهم رب شهر رمضان” در تمام وجودمان میپیچید…
بالاخره آمد آنکه منتظرش بودیم. مسافر کریممان از سفر یکسالهی خود بازگشت تا بار دیگر در سحرگاهان به یاد ماندنیاش زمزمه کنیم نوای “اللهم انی اسألک من بهائک بأبهاه و کل بهائک بهی” دعای سحر را و روزهای حالا گرم شدهاش تمرین تقوایمان باشد و لحظهی افطارش یادآور حس خوب دوستی با محبوب…