ابراهیم متقی، استاد دانشگاه علوم سیاسی تهران، در گفتوگو با میزان درباره آیین «اسم سرخ عشق» اظهار کرد: جامعه ایرانی در فضای تهدید، ماهیت نهفته پیدا میکند. جامعه ایرانی، جامعهای درونگرا است؛ جامعهای که درد را میفهمد و درمان را نیز میشناسد، اما ریسک زیادی برای عبور از خط قرمزها انجام نمیدهد، به ویژه پس از تجربههای تراژیک.
وی افزود: امروز شاهد آن هستیم که هنر، سیاست و مقاومت با یکدیگر پیوند خوردهاند. این مقاومت در چند سطح قابل مشاهده است؛ از یک طرف مقاومت اجتماعی خانوادهها که در درون خود برای تأمین زندگی با چالشهای داخلی مواجهند و اصطلاحاً در فرهنگ ایرانی گفته میشود که «صورتشان را با سیلی سرخ نگه میدارند». این همان مفهومی است که بزرگان ایرانی وقتی بدن خود را مثله میکردند، خون را به صورت میمالیدند تا رنگ رخساره قرمز باقی بماند. موسیقی و هنر، ایستادگی درونی را معنا میبخشند.