به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، جمهوری آذربایجان که روزگاری بخشی از خاک ایران بزرگ بوده و هنوز هم جزء قلمرو ایران فرهنگی است، سالها برای تصاحب نظامی گنجوی تلاش کرد. سال ۱۳۹۴ هم پس از اقدام به ثبت «تار» و «چوگان» بهنام این کشور در یونسکو، اقداماتی برای ثبت هویت «نگارگری ایرانی» و شاهنامه فردوسی و دیوان حافظ خیز برداشته بود.
اما طی چندماه اخیر که جنگ ۱۲ روزه ایران و رژیم صهیونیستی رخ داده، گویی دولتمردان جمهوری آذربایجان که گوش به فرمان و در خدمت سیاستهای یهود بینالملل هستند، جنگ فرهنگی خود با جمهوری اسلامی ایران را توسعه داده و به فردوسی و شاهنامه توهین کردهاند؛ با اینداستان موهوم و باطل که کشوری بهنام ایران وجود نداشته و …
محمد میرکیانی نویسنده ادبیات کودک و نوجوان که سالهاست براساس متون کلاسیک و میراث ادبیات فارسی قلم میزند و اینروزها هم سریال «قصههای کمال ۲» براساس نوشتههای او از آنتن شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش میشود، در واکنش به جسارت آذربایجانیها به فردوسی و شاهنامه و ایران، یادداشتی نوشته که برای انتشار در اختیار تابناک قرار گرفته است.
در ادزرگ را در نوردیده و در آسیای مرکزی و چین وشبه قاره و حتی اروپا جان عاشقان فرهنگ و هنر و ادب و اندیشه و عرفان ناب را نواخته و می نوازد.
همین فرهنگ ریشه دار بود که با سیرابشدن از سرچشمه وجود اسطورههای دینی و ملی در جنگ ۱۲ روزه و تجاوز نابکاران روزگار مردم ایران زمین را با هر زبان و گویش و تیره وظیفه ای بی هیچ برتری خود نژاد پنداری، از فارس و آذری و کرد و عرب وبلوچ در یک صف برای دفاع از ایران و خاک مقدس آن قرارداد. حقیقی که جهان دید و شنید و طعم آن را چشید!
نکته پایانی این که مولانا چه خوش گفت: «شیر خدا و رستم دستانم آرزوست…»