مالیات بر عایدی سرمایه یا CGT ابزاری برای اصلاح این معادله است. هدف آن، انتقال فشار مالیاتی از فعالیتهای مولد و درآمدهای حاصل از کار به سودهای ناشی از معاملات غیرمولد و مکرر است.
یادداشت مهمان؛ حمیدرضا سلالی – پژوهشگر اقتصادی: همزمان با درگیر شدن کشور در جنگ تمام عیار با آمریکا و رژیم صهیونیستی، زمان اجرای قانون مالیات بر سوداگری و سفتهبازی نزدیک میشود. براساس مهلت ۲۰ ماههای که در سال ۱۴۰۴ تعیین شده، بهاحتمال زیاد این قانون در سال ۱۴۰۶ بهاجرا گذاشته شود. در اقتصادی که تولیدکننده با هزینه تأمین مالی، بیمه، مالیات، نوسان مواد اولیه و دشواری فروش روبهرو است، سود حاصل از خریدوفروش کوتاهمدت داراییها میتواند جذابتر از سرمایهگذاری مولد شود. در این وضعیت، بخشی از منابعی که باید به تولید، مسکنسازی، حملونقل، انرژی و بازسازی زیرساختها برسد، میان بازارهای ارز، طلا، خودرو و ملک در گردش میماند.
مالیات بر عایدی سرمایه یا CGT ابزاری برای اصلاح این معادله است. هدف آن، انتقال فشار مالیاتی از فعالیتهای مولد و درآمدهای حاصل از کار به سودهای ناشی از معاملات غیرمولد و مکرر است. این مالیات قرار نیست مالکیت عادی مردم را هدف بگیرد، بلکه باید هزینه سوداگری کوتاهمدت را افزایش دهد.