اقتصاد۲۴- نبرد برای تصاحب «امضای نهایی» جنگ، این روزها صحن سنای ایالات متحده را به میدان مین سیاسی تبدیل کرده است. در حالی که صدای جنگندهها در خاورمیانه و عملیاتهای موسوم به «خشم حماسی» سرخط خبرهاست، در طبقات فوقانی ساختمان کاپیتول، جدالی حقوقی و حزبی در جریان است که میتواند آینده توازن قوا در ساختار سیاسی آمریکا را بازنویسی کند. آنچه امروز در واشنگتن شاهد آن هستیم، نه یک مخالفت ساده حزبی، بلکه رویارویی دو دیدگاه بنیادین است: «تمرکز قدرت در دست فرمانده کل» در برابر «حاکمیت نظارتی نمایندگان ملت».
در قلب این تنش، قطعنامه قدرتهای جنگی (War Powers Resolution) قرار دارد؛ قانونی که از دوران ویتنام به یادگار مانده تا مانع از ورود خودسرانه روسای جمهور به جنگهای طولانی شود. اما دونالد ترامپ در دور جدید ریاستجمهوری خود، با تکیه بر دکترین «اقدام پیشدستانه» و تفاسیری که تیم حقوقی کاخ سفید از تهدیدات «قریبالوقوع» ارائه میدهد، عملاً نیاز به مجوز کنگره را به حاشیه رانده است.