اقتصاد۲۴- کمتر کسی در مورد این گزاره تردید دارد که خرید خانه در ایران، به چیزی شبیه به گذر از هفت خوان رستم تبدیل شده است. برخی گزارشها حاکی از این هستند که با توجه به حداقل دستمزد پرداختی در ایران، خانهدارشدن در کلانشهری نظیر تهران تا ۱۵۰ سال طول میکشد! در عین حال، بر طبق گزارشهای رسمی وزارت کار، تعاون و رفتاه اجتماعی، فقر مسکن در سالهای اخیر در ایران تشدید شده و کار به جایی رسیده که در استانهایی نظیر البرز و قم، افراد با اضافه شدن هزینههای مسکن، به جرگه فقرا پیوستهاند.
به گزارش فرارو؛ در شرایط کنونی، میانگین قیمتی هر مترمربع مسکن در تهران به عنوان پایتخت کشورمان از ۱۰۳ میلیون تومان عبور کرده است. عددی که به زعم برخی صاحب نظران بیشتر از این رقم هم است و با تداوم یافتن افزایش نرخ ارز و البته برخی نابسامانیهای ساختاری در اقتصاد ایران، انتظار میرود که بیش از پیش نیز افزایش یابد. برخی گزارشها حاکی از این هستند که قدرت خرید مردم در حوزه خرید مسکن به قدری کاهش یافته که مثلا در قالب پرژزههایی نظیر مسکن ملی شاهد هستیم که برخی از آنها به دلیل ناتوانی در تامین هزینههای مورد نیاز (آورده مورد نیاز برای مسکن)، مجبور به فروش امتیاز خود میشوند تا حداقل جایگاه خود در بازار اجاره مسکن را تقویت کنند.
با این همه، یکی از اهرمهای موثر و کلیدی در زمینه خرید مسکن در اغلب کشورهای جهان، استفاده از تسهیلات بانکی است. در این راستا، در اواخر سال گذشته بود که شاهد بودیم در بیستمین جلسه هیات عالی بانک مرکزی، افزایش سقف تسهیلات خرید، ساخت، جعاله و ودیعه مسکن از محل اوراق گواهی حق تقدم استفاده از تسهیلات مسکن به تصویب رسید. در این چهارچوب، تسهیلات خرید و ساخت مسکن در تهران به ۵۰۰ میلیون تومان، مراکز استانها و شهرهان بالای ۲۰۰ هزار نفر به ۴۰۰ میلیون تومان و سایر مناطق شهری به ۳۰۰ میلیون تومان افزایش یافت.
همچنین سقف تسهیلات وام جعاله نیز از ۱۶۰ میلیون تومان به ۲۸۰ میلیون تومان افزایش یافته است. اگرچه برخی این افزایش را به فال نیک میگیرند با این حال حداقل به ۴ دلیل عمده، اینطور به نظر میرسد که این افزایش سقف تسهیلات پرداختی، چندان کمکی به تقویت بخش خرید و تقاضای مسکن در کشورمان نمیکند. معادلهای که عملا وام مسکن را به وامی برای نگرفتن تبدیل میکند!