۱۴۰۴/۰۶/۲۸
به گزارش روزپلاس، انتظارات از عملکرد تیم ملی والیبال مردان برزیل در مسابقات قهرمانی جهان 2025 بسیار بالا بود. این تیم در لیگ ملتهای والیبال (VNL) نمایش خوبی داشت و مسیر نسبتاً آسانی تا رسیدن به مراحل پایانی و کسب مدال در رقابتهای فیلیپین پیش رو داشت، اما حذف زودهنگام در مرحله گروهی باعث شد این امیدها به یأس تبدیل شود.
این حذف، به بدترین نتیجه تاریخ برزیل در این مسابقات منجر شد. نتیجهای که به سرعت فضایی برای انتقادهای تند ایجاد کرد؛ از جمله اینکه «هیچ چیز درست نیست»، «پایان والیبال در برزیل فرا رسیده»، «بازیکنان باسابقه باید بازنشسته شوند» و «جوانترها به درد نمیخورند». این واکنشها برای کسانی که تنها به دنبال لایک و کلیک هستند، فرصتی طلایی است. این سناریو تقریباً پس از هر شکست سنگین تیمهای ملی تکرار میشود؛ تنها نامها و تاریخها تغییر میکنند.
تأثیر مرگ مادر برناردینیو
پیش از هر تحلیل فنی، نمیتوان از باخت مقابل صربستان سخن گفت بدون اشاره به درگذشت مادر برناردینیو سرمربی تیم ملی برزیل. صحنههایی که او در زمین مسابقه اشکهایش را پاک میکرد، نهتنها برای بازیکنان بلکه برای همه تکاندهنده بود. برناردینیو بهعنوان یک رهبر و اسطوره ورزشی، در یکی از سختترین لحظات زندگیاش، هزاران کیلومتر دورتر از خانواده، روی نیمکت حضور داشت. این موضوع بهطور طبیعی روحیه تیم را تحت تأثیر قرار داد.