
جوانان اروپایی بعد از یادگیری حرفههایی مثل نجاری، آهنگری، خیاطی و … برای رسیدن به درجه استادی باید با لباس و عصاییمخصوص ترک دیار کنند، ماجرا چیست؟
به گزارش مجله خبری نگار، در روزگاری که ارتباطات محدود مانع از گسترش حرفهها و مهارتهای شغلی میشد، سنتی عامالمنفعه به نام «والز» در سرتاسر اروپا شکل گرفت که از طریق آن صنفهای مختلف به تبادل کار و تجربه پرداختند. هرچند در لغت فارسی این کلمه به دورهگرد معنا میشود، اما در عمل تفاوتی از زمین تا آسمان با آن دارد. بدین نحو که پیشهورزان در مناطق آلمانیزبان در قرون وسطی، مدتها قبل از ظهور اولین اتحادیههای صنعتی و جنبشهای کارگری در قرن نوزدهم، شروع به سازماندهی خود در اصناف و شرکتهای تولیدی کردند. آنها با پیروی از چیزی شبیه فتوتنامه، در صدد کسب و انتقال تجربه زندگی حرفهای به آدمها و مناطق مختلف برآمدند.
