به گزارش خبرگزاری تسنیم از زاهدان، آب‌های ژرف تجدیدپذیر به عنوان یکی از منابع طبیعی زیرزمینی و یک سرمایه استراتژیک در دنیا مطرح شده‌اند که با توجه به خشکسالی‌های نقاط مختلف کشور به ویژه در استان سیستان و بلوچستان و به طور خاص در منطقه سیستان، در دهه 90 بهره‌برداری از آنها به طور جدی مطرح شد. برخی کارشناسان معتقدند آب‌های جاری در اعماق زمین، تجدیدپذیر بوده و آب حاصل از آن هم کاملاً قابل شرب است و در عین حال جمعی از کارشناسان و متخصصان حوزه محیط زیست استخراج آب‌های ژرف را اشتباه می‌دانند و معتقدند ادامه یافتن این فرآیند تبعات زیست محیطی غیرقابل جبرانی دارد و در دراز مدت تنوع زیستی، کشاورزی، پوشش گیاهی و حاصل‌خیزی آب را تهدید می‌کند و از طرفی عده‌ای از کارشناسان آب ژرف را مانند ستون‌های یک خانه می‌دانند که با برداشتن آنها خانه فرو می‌ریزد.
واقعیت های چاه های ژرف سیستان/ جرعه ای آب به مردم نرسید/ آیا پروژه شکست خورد؟
به گزارش خبرگزاری تسنیم از زاهدان، آب‌های ژرف تجدیدپذیر به عنوان یکی از منابع طبیعی زیرزمینی و یک سرمایه استراتژیک در دنیا مطرح شده‌اند که با توجه به خشکسالی‌های نقاط مختلف کشور به ویژه در استان سیستان و بلوچستان و به طور خاص در منطقه سیستان، در دهه 90 بهره‌برداری از آنها به طور جدی مطرح شد. برخی کارشناسان معتقدند آب‌های جاری در اعماق زمین، تجدیدپذیر بوده و آب حاصل از آن هم کاملاً قابل شرب است و در عین حال جمعی از کارشناسان و متخصصان حوزه محیط زیست استخراج آب‌های ژرف را اشتباه می‌دانند و معتقدند ادامه یافتن این فرآیند تبعات زیست محیطی غیرقابل جبرانی دارد و در دراز مدت تنوع زیستی، کشاورزی، پوشش گیاهی و حاصل‌خیزی آب را تهدید می‌کند و از طرفی عده‌ای از کارشناسان آب ژرف را مانند ستون‌های یک خانه می‌دانند که با برداشتن آنها خانه فرو می‌ریزد.