آخرین نمایی که از فیلم میبینیم، چهره سختگریمشده بازیگر است، به جای عکسی از چهره واقعی او. گویی فیلمساز میخواهد جعل را به جای واقعیت بنشاند و ناباوران هم عکس بازیگر را به جای اصل بگیرند؛ اما کپی برابر اصل نیست. واقعیت در غبار نمیماند. غبار کنار میرود و واقعیت عیانتر میشود.
سوره سینما – مسعود فراستی : اول اینکه: در این وانفسای انباشت ابتذال بِفروشِ ۵۰ کیلو آلبالو، سالوادور، لانتوری و… ساختن فیلمی هرچقدر هم کوچک و پراشتباه درباره شیرمردی به نام احمد متوسلیان که از بزرگترین فرماندهان و قهرمانان جنگ دفاعی و ملی ما بوده، جای شکر و سپاس دارد.
دوم: در این سینمای بیخاصیت، بیمسئله و بیتحقیق، سرانجام فیلمساز جوان تحصیلکردهای پیدا شده که برای فیلمش، واقعا زحمت کشیده و درباره سوژهاش دو سال کار تحقیقی- پژوهشی کرده است. در عرصه تکنیک صدا نیز فکر کرده و کار، و حرفی برای گفتن دارد و در عرصه فیلمبرداری مستند- یا شِبهِ مستند- تجربهای پرزحمت و کموبیش تازه در این سینما.