هیل نشریه رسمی کنگره آمریکا تصریح کرد: برخلاف ادعای اپوزیسیون خارج از کشور، جمعیت ایران به طور مداوم برای دفاع از حاکمیت خود در مواجهه با تهدیدات خارجی متحد هستند.
جوان آنلاین: هیل نشریه رسمی کنگره آمریکا تصریح کرد: تصور اینکه ایران به دلیل تحولات منطقه تضعیف شده و در معرض فروپاشی قرار دارد، غلط است. برخلاف برخی ادعاها، ایران بازیگری قدرتمند با قابلیتهای دفاعی قوی و اهرم ژئوپلیتیک قابل توجهی است. موقعیت ایران به عنوان یک قدرت منطقهای و یک ملت مستقل، هرگونه درگیری را به یک خطر بزرگ تبدیل میکند. برخلاف ادعای اپوزیسیون خارج از کشور، جمعیت ایران به طور مداوم برای دفاع از حاکمیت خود در مواجهه با تهدیدات خارجی متحد هستند.
نشریه هیل در گزارشی تحلیلی نوشته است: رژیم ایران در معرض فروپاشی نیست. با بازگشت ترامپ به قدرت، در حال حاضر سه تصور غلط بر گفتمان ایالات متحده درباره ایران حاکم است: نخست اینکه ایران به خاطر تحولات و جنگ خاورمیانه ضعیف شده است، دوم اینکه آنقدر دستش خالی شده که ممکن است ساخت سلاح هستهای را به عنوان آخرین راهحل دنبال کند و سوم اینکه حکومت ایران در معرض فروپاشی است. این ادعاها- که اغلب توسط منابع اسرائیلی شکل میگرفت- واقعیت را تحریف میکنند و خطر سوق دادن دولت جدید آمریکا به سمت اشتباهات خطرناک را افزایش میدهند.
این تصورات نادرست میتواند باعث شود که سیاستگذاران در آمریکا هزینههای واقعی جنگ را دستکم بگیرند، احساس کاذب فوریت برای اقدام پیشگیرانه علیه ایران داشته باشند و در مورد انعطافپذیری داخلی و ثبات سیاسی ایران قضاوت نادرست کرده و در نهایت سیاستهای تثبیت شده بر تغییر رژیم در ایران را هدایت کنند.
متأسفانه، این روایت ناقص به پرسروصداترین تندروهای محافل سیاست خارجی آمریکا محدود نمیشود. ریچارد هاس در مقاله اخیرش با عنوان «فرصت ایران» اظهار داشت که «ایران ضعیفتر و آسیبپذیرتر از دهههای گذشته است». به طور مشابه، دنیس راس ادعا میکند که اسرائیل ۹۰ درصد از توانایی تولید موشک ایران را با حملات خود در اواخر اکتبر نابود کرد. هر دو، از این اظهارات استفاده میکنند تا نشان دهند که اقدام نظامی علیه ایران یک گزینه مناسب است. نگرانکنندهتر این که مارکو روبیو، وزیر خارجه، نظرات مشابهی را در جلسه استماع سنا تکرار میکند. روبیو، از ناترازی انرژی به عنوان شاهدی بر تضعیف ایران نام برد اما در حقیقت، بحثها در مورد اصلاحات یارانه انرژی برای بیش از سه دهه ادامه داشته و منعکسکننده برنامهریزی بلندمدت اقتصادی است، تا نشانهای از شکنندگی سیاسی.