مهندسی اجتماعی، با تکیه بر فشار اقتصادی و ضعف زیرساختهای آموزشی و بانکی حالا به تهدیدی فراگیر تبدیل شده است. هکرها با تمرکز بر سرمایههای کوچک، وعدههای بزرگ و خلا آموزش عمومی، از شکاف میان مردم و بانکها عبور کردهاند و هر روز با یک لینک، پیامک یا وعدهای وسوسهانگیز، قربانی تازهای به فهرست کلاهبرداریهای سایبری خود اضافه میکنند.
به گزارش پیوست، مهندسی اجتماعی حالا به یکی از متداولترین ابزارهای سرقت دیجیتال در ایران تبدیل شده است. جایی که هکرها نه با نفوذ به سامانههای پیچیده، بلکه با بازیکردن روی احساسات، ترس و نیاز مالی کاربران وارد میشوند. در این میان، فشار اقتصادی مردم، غفلت بانکها در امنسازی ابزارهای پرداخت و رشد اپلیکیشنهای واسط پرریسک، مثلثی ساخته که قربانیان اصلی آن، طبقه متوسط رو به ضعیف جامعه هستند.
فاطمه مشرفی، مدیرعامل شرکت دمسان رایانه، با اشاره به افزایش حملات سایبری و کلاهبرداریهای دیجیتال در کشور میگوید: «گرچه آسیبهای سایبری تنها محدود به افراد کمدرآمد یا کمسواد نیست و امروز تمام گروهها و طبقات اجتماعی، در معرض هک و سو استفادههای دیجیتال قرار دارند. اما عمده قربانیان این حملات را کاربران عادی و طبقه اجتماعی متوسط رو به ضعیف تشکیل میدهند که احتمالا ۷۰ درصد این اتفاق باشند. این افراد معمولاً سرمایههای کوچکتری دارند و در دام وعدههایی مثل سودهای سریع، واردات و صادرات نامعتبر، لیزینگهای غیرمجاز، فروشگاههای جعلی اینستاگرامی یا طرحهای سرمایهگذاری فریبنده میافتند.»