به گزارش خبرنگار مهر؛ مدیریت منابع آب در قرن بیست و یکم با بحرانی چندبعدی و پیچیده روبهروست که ریشههای آن را باید در ترکیب اثرات تغییرات اقلیمی، رشد شتابان جمعیت، افزایش تقاضای آب در بخشهای کشاورزی و صنعتی، افت کیفیت منابع بهواسطه ورود آلایندههای شیمیایی و زیستی و فرسودگی زیرساختهای انتقال و توزیع جستوجو کرد.
در کشورمان ایران، شدت این بحران بهمراتب بیشتر است؛ الگوهای بارش طی سالهای اخیر به شکل معناداری تغییر کرده و میانگین بارندگی سالانه کاهش یافته، همچنین روند افزایش دما منجر به تشدید تبخیر و کاهش روانآبها شده و بهرهبرداری بیرویه از سفرههای آب زیرزمینی بسیاری از دشتها را به وضعیت بیآبی کشانده است. طبق اذعان بسیاری از دولتمردان کشور، این شرایط ایران را در معرض تنش آبی پایدار قرار داده و تابآوری سامانههای تأمین و توزیع را متأثر ساخته است.