تصمیم اخیر دانشگاه آزاد برای مجاز شدن استفاده از هوش مصنوعی در برخی امتحانات دکتری، شیوه سنتی ارزیابی دانشجویان را وارد مرحله ای تازه کرده است؛تغییری که این پرسش را مطرح میکند که در عصر هوش مصنوعی، معیار واقعی سنجش دانش چیست؟
مهدی توحیدی
تا همین چند سال پیش، همراه داشتن تلفن همراه در جلسه امتحان میتوانست به معنای حذف دانشجو از آزمون باشد، اما حالا همان تلفن همراه در برخی آزمونها قرار است به ابزاری مجاز برای استفاده از هوش مصنوعی تبدیل شود؛ کافی است دانشجو سؤال را در اختیار یک مدل هوش مصنوعی قرار دهد تا در چند ثانیه پاسخی منسجم و تحلیلی دریافت کند؛ تغییری که مرز میان توانایی واقعی دانشجو و توان پردازشی ماشین را کمرنگ کرده است.
تصمیم اخیر دانشگاه آزاد اسلامی مبنی بر امکان استفاده دانشجویان دکتری از ابزارهای هوش مصنوعی در برخی امتحانات نظری، بحث تازه ای را در نظام آموزش عالی ایجاد کرده است؛ موافقان، این رویکرد را همسو با تحولات فناوری و نیازهای آینده میدانند، اما منتقدان معتقدند چنین تصمیمی میتواند فلسفه برگزاری آزمونها و شیوه سنجش یادگیری را با چالشهای جدی روبه رو کند؛ اینکه در نهایت، نمره ثبت شده در کارنامه، بازتاب دانش و قدرت تحلیل دانشجو است یا نتیجه تعامل او با یک هوش مصنوعی.