در جنگ کنونی ایران و اسرائیل، هوش مصنوعی نقش محوری در افزایش برد عملیاتی، تسریع تصمیمگیری و گسترش ابعاد جاسوسی و عملیات اطلاعاتی یافته است.
مهسا زحمتکش
این فناوریها، که عملاً مرز بین ردیابی، تحلیل، قضاوت و صدور حکم را در یک سیستم خودکار ادغام کردهاند، اکنون در بستر درگیری با ایران وارد مرحلهای جدید شدهاند. در یک سال گذشته، گزارشهای متعدد از استفاده اسرائیل از این سامانهها برای شناسایی، ردیابی و در نهایت ترور هدفمند افراد خاص – از جمله برخی دانشمندان هستهای و فرماندهان نظامی – منتشر شده است. استفاده از ابزارهای شنود پیشرفته توسط واحد ۸۲۰۰ (יחידת ۸۲۰۰)، تلفیق دادههای شنود با سامانههای هوش مصنوعی، و بهرهگیری از جاسوسافزارهایی مانند «پگاسوس» (פגסוס) این امکان را به تلآویو داده تا لایههای امنیتی را با شیوهای بیسابقه دور بزند.
در این گزارش، بهطور مستند و دقیق بررسی خواهیم کرد که اسرائیل چگونه با تکیه بر فناوریهای هوش مصنوعی و اطلاعاتی، دامنه جنگ را از میادین نظامی به ذهن، موبایل، چهره و زندگی روزمره اهداف خود کشانده و ترور را به یک فرایند ماشینیشده بدل کرده است.