قطع دسترسی به مدلهای زبانی بینالمللی، افت محسوس کیفیت پاسخها، کندی سرویس و توقف توسعه محصول؛ اینها فقط بخشی از پیامدهای بیش از ۲۰ روز اختلال در اینترنت بینالملل بود. تجربه اخیر نشان داد آنچه «هوش مصنوعی بومی» نامیده میشود، بدون اینترنت پایدار جهانی، نه مستقل است و نه تابآور. چتباتهایی که تا پیش از این خود را دستیار هوشمند متصل به جهان معرفی میکردند، در عمل به مخزنهای دانش آفلاین تقلیل یافتند.
به گزارش پیوست، همزمان با آغاز محدودیتهای گسترده اینترنت، بسیاری از کسبوکارها و استارتآپهای دیجیتال با اختلال جدی مواجه شدند. در این میان، سرویسهای هوش مصنوعی بومی زیر ذرهبین رفتند؛ چراکه تصور غالب این بود که این پلتفرمها به APIهای خارجی وابستهاند و با قطع دسترسی بینالملل عملاً از کار میافتند. این تصور اگرچه مطلق نبود، اما بیراه هم نبود. تقریباً تمام بازیگران این حوزه درجاتی از اختلال را تجربه کردند؛ تفاوت فقط در شدت آن بود.
مدیران پلتفرمهای هوش مصنوعی از رشد بیسابقه کاربران در دوران قطعی میگویند؛ رشدی که بیشتر از آنکه فرصت باشد، فشار بود.