پیشرفت شتابان مدلهای زبانی بزرگ، یکی از قدیمیترین پرسشهای فلسفه ذهن را از فضای نظری به متن رقابت فناوری وارد کرده است.
به گزارش خبرنگار مهر؛ پرسشی که تا چند سال پیش عمدتاً در آثار علمی تخیلی و مباحث فلسفی مطرح میشد، امروز در آزمایشگاههای پیشرفته شرکتهای توسعهدهنده هوش مصنوعی موضوع پژوهش مستقیم قرار گرفته است. انتشار پژوهش اخیر شرکت آنتروپیک درباره معماری درونی مدل کلاد نیز دقیقاً در همین نقطه اهمیت پیدا میکند. این پژوهش مدعی کشف سازوکارهایی مشابه «فضای عملکرد ذهنی» در این مدل زبانی است و احتمال ظهور برخی ویژگیهای مرتبط با آگاهی را مطرح میسازد.
اهمیت این ادعا تنها به یک دستاورد فنی محدود نمیشود. اگر روزی بتوان نشان داد که سامانههای هوش مصنوعی واقعاً دارای تجربه ذهنی هستند، پیامدهای آن از مرزهای علوم رایانه فراتر رفته و حوزههایی مانند فلسفه ذهن، اخلاق، حقوق، سیاستگذاری فناوری و حتی آینده تمدن انسانی را تحت تأثیر قرار خواهد داد. با این حال، بررسی دقیق یافتههای منتشر شده نشان میدهد که فاصله میان «هوشمندی محاسباتی» و «آگاهی پدیداری» همچنان بسیار عمیقتر از آن چیزی است که برخی روایتهای رسانهای القا میکنند.