هوش مصنوعی دیگر یک فناوری کمکی نیست؛ این یک تغییر پارادایم است که ساختار تصمیمگیری، سیاستگذاری و اکوسیستم اقتصادی کشورها را بازتعریف میکند. ایران در رتبه ۶۰ جهانی قرار دارد و فاصلهای چشمگیر با آمریکا و چین دارد، اما کارشناسان هشدار میدهند که بدون نهاد ملی پاسخگو، هماهنگی میان دستگاهها و اصلاح ذهنیت سیاستگذاران، این فناوری به جای فرصت، میتواند تهدیدی برای توسعه کشور در دهه آینده باشد. همزمان، ظرفیتهای موجود، صندوق ملی هوش مصنوعی و سرمایهگذاری بخش خصوصی، پنجرهای محدود اما حیاتی برای عبور از عقبماندگی و ارتقای رتبه کشور در عرصه جهانی فراهم کردهاند.
فعالان و کارشناسان حوزه هوش مصنوعی معتقدند؛ این فناوری محور تحول کلان در اقتصاد، آموزش و حکمرانی کشورها است. در ایران، باوجود تلاشهایی برای تدوین اسناد ملی و ایجاد زیرساختها، هماهنگی میان نهادها و یک نهاد مرکزی پاسخگو همچنان چالش اصلی است. فاصله قابل توجه ایران با کشورهای پیشرو در شاخصهای نوآوری و توسعه هوش مصنوعی، نشان میدهد که بدون سیاستگذاری هوشمند و مشارکت فعال بخش خصوصی، در زنجیره ارزش، امیدی واقعی برای جهش کشور در دهه پیش رو نمیتواند ایجاد کند.