دربی پر هیاهوی پایتخت، بیرون پایتخت و درون زمین هیچ چیز نداشت!
حرفهای قدیمیها را باید با آب طلا نوشت و قاب کرد. آن زمان که نه دانشگاهی بود و نه تحصیلات آکادمیک، اما مردم با تجربه -که مادر علم است- به حقایقی از رمز و راز زندگی رسیده بودند که حاصلش را در تک مصرع و بیت یا جملات به ما منتقل کردند.
حتماً این مثل را شنیدهاید؛ آفتاب لگن هفت دست، شام و ناهار هیچی! انگار قرنها قبل از پیدایش و فراگیری فوتبال، نیاکان ما در ایران این دربی و دربیهای دیگر این سالها را دیده و با این تیتر روی آن، یادداشت نوشته بودند!
