داگلاس ایکس-۳ استیلتو (Douglas X-3 Stiletto) در دهه ۱۹۵۰ میلادی و در دوران رقابت شدید برای دستیابی به سرعتهای فراصوت طراحی شد. پروژه ایکس-۳ بخشی از مجموعه هواپیماهای تحقیقاتی سری X بود که با هدف بررسی رفتار هواپیماها در سرعتهای بسیار بالا ساخته شدند. در آن زمان دانشمندان و مهندسان هنوز اطلاعات کاملی درباره پرواز در محدوده سرعت صوت و بالاتر از آن نداشتند و هر پروژه تحقیقاتی میتوانست اطلاعات ارزشمندی برای نسلهای بعدی جنگندهها و هواپیماهای نظامی فراهم کند.
هواپیمای ایکس-۳ بیشتر از آنکه یک هواپیمای عملیاتی باشد، یک آزمایشگاه پرنده محسوب میشد. وظیفه اصلی آن جمعآوری دادههای علمی و مهندسی درباره آیرودینامیک، پایداری، کنترلپذیری و رفتار سازهای هواپیما در سرعتهای بالا بود. اگرچه این هواپیما هرگز به اهداف اولیه خود در زمینه دستیابی به سرعتهای بسیار بالا نرسید، اما اطلاعاتی که در طول آزمایشهای آن به دست آمد تأثیر مهمی بر توسعه جنگندههای پیشرفته و حتی جتهای تجاری مانند بمباردیه گلوبال 8000 دهههای بعد گذاشت.
