به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کتاب «کران بیکران؛ کاوشی در کلمات قصار امیرالمؤمنین(ع)» نوشته سیده زینب شیرازی، شرحی بر حکمتهای نهجالبلاغه است که شالوده اصلی آن براساس درسهایی شکل گرفته است که پدر نویسنده سالها در جمع خانواده بیان کرده است. از زمانی که نویسنده در سنین کودکی قرار داشت، پدر همواره بخشی از وقت خود را به تربیت روحی و اخلاقی فرزندان اختصاص میداد و سخنان تربیتی خویش را غالباً در قالب داستان و تمثیل بیان میکرد.
سالها پس از آن، نویسنده بر آن شد تا گوشهای از حق پدر را ادا کند و آن گفتارها و آموزهها را به رشته تحریر درآورد. مجموعه سهجلدی پیش رو حاصل همین تلاش است و برداشتی از حکمتهای عمیق و پربار نهجالبلاغه به شمار میآید که در قالب درسهای روزانه ارائه شده است. زبان این اثر ساده، روان و گویاست و در آن از مثالهای متنوع و قابل فهم استفاده شده است. همچنین در برخی موارد به مباحث فقهی و اصولی نیز به گونهای روشن و شیوا اشاره شده است.
بنابر روایت ایکنا در روزهایی که به عید سعید غدیر خم نزدیک و مشرف میشویم، مجموعهای که با مروتنهایی برای تقویت یک گروه کافی باشد، حتی اگر امکانات مادی در اختیار آنان قرار ندهد. در هر صورت، انسان باید بکوشد تا در زمان فتنه، ابزار بهرهبرداری و استثمار هیچیک از طرفین نزاع قرار نگیرد.
در توضیح این حکمت آمده است که «فتنه» از ریشه «فَتَن» گرفته شده و در اصل به معنای قرار دادن طلا در آتش است تا خالص از ناخالص آشکار گردد. هنگامی که گفته میشود «فَتَنْتُ الذَّهَبَ فِی النَّار»، یعنی طلا را در آتش قرار دادند تا خلوص آن آزموده شود.
واژه «ابناللبون» به شتری گفته میشود که مادرش دارای فرزند و در حال شیردهی است. این شتر نه آنقدر نیرو دارد که بتوان بر آن سوار شد و نه به سن شیردهی رسیده است که از شیرش بهره ببرند. در این سخن، برای بیان موضعگیری بیطرفانه، از تشبیه معقول به محسوس استفاده شده است. بدین معنا که در هنگام بروز فتنه، انسان باید چنان رفتار کند که هیچیک از گروهها نتوانند از او برای دستیابی به مقاصد خود بهره ببرند.