سخنان عباس عراقچی در اجلاس مشهد درباره ارتباط با امریکا، قدری نامعلوم و غیرقطعی و کجدار و مریز بهنظر میرسید. آنچه ایران را بیش از هر چیز از امریکا متضرر کرده است، سیاست «انتظار برای ارتباط با امریکا» بوده است. هرچند بارها گفتهایم که امریکا از همان آغاز با تاکتیک «راهبردنمایی مذاکره و توافق با ایران» جلو آمد، اما حتی اگر کسی این ادعا را نپذیرد، اکنون قبول میکند که در شرایط بسیار دوری از مذاکره و توافق با امریکا هستیم و بهتر است شر این انتظار و تعلیق در سیاست خارجی و اقتصاد را بکنیم و دندان طمع دوستی با امریکا را از بیخ درآوریم و دور بیندازیم
جوان آنلاین: سخنان عباس عراقچی در اجلاس مشهد درباره ارتباط با امریکا، یک بخش در ظاهر محکم و یک بخش شل داشت که این بخش شل را بازار ایران و بهتبع آن زندگی مردم بیشتر جدی میگیرد؛ و این یعنی سیاست تعلیق! هرچند بخش محکم آن سخنان نیز اگر به دقت تحلیل شود، از بخش شل آن وارفتهتر است! آقای عراقچی میگوید «تا زمانی که امریکاییها سیاست زیادهخواهانه و حداکثری خود را کنار نگذارند و تقاضاهای غیرمعقول از ما داشته باشند، به میز مذاکره بازنمیگردیم» و بلافاصله اضافه میکند «ویتکاف از طریق واسطهها تماسهایی با ما برقرار میکند. ایران اهل صلح و دیپلماسی است». بخش اول خودش یک تعلیق اساسی دارد، یعنی میتوان به زمانی فکر کرد که امریکا زیادهخواهی خود را کنار یعنی تلاش بیهوده.
نباید اجازه داد امر سیاسی آنقدر مبتذل شود که وقتی روحانی و ظریف از برجام دفاع میکنند و منتقدان تناقضهای آنان را یادآور میشوند، پادوی توییتریشان بگوید «دهان روحانی و ظریف را باز نکنید که ضرر میکنید». هرچند او خواست مدح کند، اما قدح کرد. چون فقط دهان هرز است که زیان میرساند، هم به دیگران و هم به خود. البته وقتی در امریکا در پاسخ به خبرنگاری که میپرسد «چه کسی مجارستان را برای دیدار ترامپ و پوتین انتخاب کرد؟» سخنگوی کاخ سفید پاسخ میدهد: «مادرت»! و سخنگوی پنتاگون وقتی از او میپرسند چرا کراوات وزیر جنگ امریکا شبیه پرچم روسیه است، میگوید «چون مامانت این کراوات را برای وزیر جنگ خریده»! از کسانی که در ایران چشم به چشمپوشی امریکا بر گناهان ایران بستهاند، انتظاری بیش از این نیست و این ابتذال سرایتکننده است.
امریکا رفت! اگر بفهمید این بهترین فرصت برای ایران است. آب رفته به جوی برنمیگردد. به سرچشمه زلال ملت رجوع کنید. اگر با مردم باشید و مردم از جانب دولت، تنگی و دشواری نبینند، بهقدر صد امریکا دولت و کشور را توانمند میکنند.