مسئولان صدا و سیما با پخش چندباره مجموعه باارزش «مختارنامه» ساخته داود میرباقری به اعتبار این سریال عظیم تاریخی مذهبی ضربه زدهاند.
سوره سینما – نرجس علوی مقدم : پخش مجموعهها و برنامههای مناسبتی در ایام مذهبی، یکی از استراتژیهای سازمان صدا و سیماست. حرکتی مثبت که شکل اجرایش دردسرهایی داشته و واکنشهایی برانگیخته است. تکرار مجموعههای تاریخی مثل «امام علی (ع)» و «مختارنامه» یکی از این اتفاقهاست که متاسفانه باعث شده با این مجموعهها و پخش آنها در جامعه و فضای مجازی شوخی شود. آیا سازمان صدا و سیما حق دارد با سرمایههایش که میلیاردها تومان برای تولید آن هزینه شده این طور رفتار کند؟ پخش متعدد این مجموعهها برای پر کردن کنداکتور، تمهید هوشمندانهای است؟
مدیران صدا و سیما قطعا با مشکلات مختلفی در تولید مواجه هستند، یکی از این مشکلات، تامین بودجه برای تولید سریال است. سریالهای تاریخی مذهبی ماهیتا گران و هزینهبر هستند و نمیتوان توقع داشت هر سال یک «مختارنامه» برای ایام محرم ساخته و پخش شود. اغلب سریالهای شهری و آپارتمانی که برای این ایام تولید میشوند هم کیفیتی نازل دارند و مورد استقبال قرار نمیگیرند. مدیران برای پرکردن آنتن در ایام سوگواری، که طولانی هم هست، می کوشند در کنار پخش برنامه های زنده و گفتگو محور، چند فیلم و سریال هم پخش کنند. مخاطبان هم، از همین حالا می توانند حدس بزنند قرار است در این ایام، چه برنامه هایی روی آنتن بروند. اما واقعیت این است دیگر خیلی وقت است که مردم پای این برنامهها نمی نشینند. به این دلیل واضح که نوآوری و خلاقیتی در پخش و تولید دیده نمیشود. البته وقتی مثلا در روز تاسوعا و عاشورا، شبکه یک یا سه، مراسم عزاداری در شهرهای مختلف و حسینههای زنجان، یزد، خرمشهر و … را نشان میدهد این تنوع برای مخاطب جذاب است. اما بقیه برنامهها تازگی و طراوت ندارند و مردم ترجیح میدهند با حضور در آیینهای عزاداری، زمانشان را بگذرانند.