۱۴۰۳/۱۰/۱۷
به گزارش روزپلاس، مدیران و مسئولان در بزنگاههایی که جشنوارهای برگزار میشود به ویژه اگر آن جشنواره «تئاتر فجر» باشد، از تئاتر به عنوان هنر مادر، تأثیرگذار و یکی از مهمترین هنرها یاد میکنند ولی در عملشان تئاتر هیچ محلی از اعراب ندارد و از کمترین توجه و بضاعت برخوردار است. چند دهه است که تئاتر نه بودجه مناسبی دارد، نه زیرساختهای درستی برای آن در نظر گرفته شده است و نه هیچ حمایتی از هنرمندان آن و فعالیتهای تئاتری میشود.
چند دهه است که تئاتر و تئاتریها به حال خود رها شدهاند و فقط در مواقعی مورد توجه قرار میگیرند که برخی بخواهند با سوءبرداشتهای خود برای این هنر و خانواده آن حاشیه ایجاد کنند.
اگر در نشستها و محافل مربوط به مدیران و رویدادهای تئاتری حضور پیدا کنید تنها وجه مشترک تمام آنها سخن از «کمبود بودجه»، «نبود حمایت» و «گیر و گرفتهای نظارتی» است.