عکاس نابینای اسپانیایی درباره هدفش از پروژه «عکسهایی برای لمس کردن» گفت: هدف من جامعه نابینایان بوده است و میخواستم تجربهای که پیش از این در عکاسی داشتم، نابینایان هم داشته باشند و بتوانند عکس را لمس کنند.
جوان آنلاین: خوان ماریا توره مولیندو (Juan María Torre Mollinedo) در گفتوگو با ایرنا، درباره چگونگی عکاسی بعد از اینکه از ۲۹ سالگی بینایی خود را از دست داد، توضیح داد: من به دو دلیل میتوانم عکاسی کنم، نخست اینکه پیش از نابینا شدن، عکاس حرفهای بودم، زندگی من با عکاسی میگذشت، عکاسی را میشناسم و آن را دنبال میکنم. همچنین با استفاده از تکنولوژی که سالها است از آن استفاده میکنم، امکان عکاسی برایم مهیا است.
به گزارش ایرنا، این عکاس اسپانیایی نابینا با بیان اینکه بر اساس عکاسی که در دوران بینایی انجام داده است، میتواند با وجود نابینا شدن به فعالیت خود ادامه بدهد، افزود: فضای آتلیه را به شکلی تنظیم میکنم که برای چشم چپم که پنج درصد بینایی دارد، مشکلساز نباشد، روش دیگر استفاده از عدسیهای متنوع است، کادر را ثابت میکنم و بخشی از عکاسی هم کاملا حسی و درونی انجام میشود.
او با اشاره به استفاده از لنزهای خاص برای عکاسی در فضای آزاد، گفت: برای عکاسی فضای باز، از لنزهایی با زوم ۳۰۰ درصد استفاده میکنم، همچنین حالت اُپتیک لنز را به شکلی تنظیم میکنم که حداکثر فوکوس را داشته باشد و براساس آن قابها را تنظیم میکنم. همچنین باتکیه بر احساس خود و در نظر گرفتن نورهای پیرامون سوژه، قاب را میبندم. با وجود همه اینها، عکاسی برای فردی مانند من آسان نیست. زیرا افراد را نمیبینم، سایه آنها باعث میشود حجم آنها را بفهمم، زمانی که سوژه حرکت میکند متوجه جابجایی سایه میشوم.
به عکاسی به عنوان عنصری برای بیان احساسات نگاه میکنم